In 1959 gaat “Loonbedrijf J.J. van de Haar” over van vader op zonen. 

Arie en Mees van de Haar, toen 23 en 21 jaren oud, gaan verder onder de naam “Gebr. Van de Haar Loonbedrijf en Grondwerken”. 

J.J. van de Haar werd in 1926 zelfstandig boer. In 1948 werd begonnen met loonwerken door zijn oudste zoons Willem-Jan en Peter van de Haar.

Het eerste loonwerk begon in 1947 toen W.J. van de Haar zijn vader wist te bewegen om een autotrekker te kopen. 
Dat was een bijzonder apparaat. Het was een samenstelling van heel verschillende delen.
De basis was een B Ford vrachtauto van ± 1935. Het chassis was ingekort, motor, motorkap, cabine en zitbank waren verwijderd.  

Op de plaats van de originele 4-cilinder benzinemotor was een één-cilinder stationaire scheepsdiesel geplaatst.
Het vermogen van deze éénpitter was 14 pk. Maar de herrie die hij maakte kon wel voor 50 pk zijn.
Deze motor was aan elke zijde voorzien van een groot vliegwiel en aan één kant van een kleinere drijfriem pouly, waarmee je kon houtzagen enz.

Er was geen radiateur maar een verdampingskoeler die meestal volop kookte en regelmatig moest worden bijgevuld. Met dit antieke, puffende, rokende, en kokende voertuig, werd toch een snelheid van 25 km per uur gehaald. Dat was toen voor een tractor een hele hoge snelheid. Er werd mee geploegd, gras gemaaid, gezelfbinderd enz. En zo begon het loonwerkbedrijf te ontstaan.

De “Tuf-Tuf” van W.J. van de Haar.
uit: De Barneveldsche Courant, 1948

“DE NAAMLOZE”

Zelfs mensen in de vorige eeuw geboren, hebben vaak geen rust meer, of ze moeten zich voortbewegen op één of ander technisch apparaat.

De onophoudelijke gesprekken over en de voortdurende toeneming van de bromfietsen is daarvan een overtuigend bewijs.

De jonge boer heeft zijn liefde voor het paard overgedragen aan een tractor, jeep, één of ander oud vrachtwagentje ……..of ook aan vehikels, waar nog geen naam voor uitgevonden is. Zo eentje zag ik één dezer dagen. Het leek een tractor, maar had toch ook iets van een auto. En de cabine leek op die van een trein. De werking der motor was duidelijk zichtbaar, want geen motorkap onttrok deze aan het oog der voorbijgangers.

Erg geheimzinnig scheen de eigenaar met zijn vinding niet te zijn, of hij heeft geen aanleg voor de handel, of hij is er van overtuigd, dan niemand er iets in ziet.

Dit laatste geloof ik trouwens het liefst, want het geluid lijkt op dat van een V I. En de gassen, die in blauwe wolkjes door een schoorsteen worden uitgestoten, verontreinigen de atmosfeer binnen een radius van minstens honderd meter.

De voorruit is niet “tochtproof” meer. En de bestuurder zit op een zetel van onherkenbare afkomst. De plaats naast deze is gemaakt van een onvervalst Canadees munitiekistje en is ongewijzigd aangebracht.

Het besturen van het naamloze monster schijnt niet zo moeilijk te zijn, want de chauffeur – of past hier misschien een andere naam – zit meer met zijn rug dan met zijn front naar het stuur en drinkt daarbij af en toe lustig uit zijn blauwe kruikje.

De vracht wordt geplaatst op een aanhangwagen van dubieuze makelij.

Zo kreunt en hijgt en zeult en puft het voort, in verwondering nagestaard door de twintigste-eeuwer, die toch heus wel wat gewend is.

Het is ongetwijfeld het voertuig, wat de meeste belangstelling trekt. Een kruising tussen een auto, tractor, locomotief en V I dus. 

En toch ……..een naamloze.

15 juli 1959

Loonbedrijf J.J. van de Haar werd door Gebroeders Arie en Mees overgenomen van vader en moeder.
De naam werd Gebroeders van de Haar Loonbedrijf en Grondwerken. Er werd gestart met één werknemer.
Het was een geweldige droge zomer en er was veel meer werk dan capaciteit. 
Voor het eerst werd stro geperst in de Flevopolder.

Daarmee werd een grote order uitgevoerd met Amerikaanse draadpersen die ongeschikt waren voor ons klimaat.

Dit seizoen werd vooral benut om te leren wat allemaal fout kan gaan en hoe het beter kan. Er werd een duurzame relatie opgebouwd met strohandelaar Bennen te Heerenveen, die in de volgende jaren de grootste klant bleek te zijn van Gebr. Van de Haar.
Na het stro persen werd het droge weer benut om grasland diep te ploegen en te egaliseren. Het was eveneens een doorslaand succes en er werd behoorlijk winst op gemaakt. 
Ook werd op dit gebied een goede naam opgebouwd.

1960-1980

Er werd een hele grote order van de Gasunie aangenomen in Brabant.
Gebr. Van de Haar groeide uit tot een grotere onderneming met steeds meer personeel.
In 1972 werd de Vennootschap Onder Firma omgezet in een Besloten Vennootschap. 
De groei bleef er aardig in zitten en er werden steeds meer nieuwe soorten werk aangenomen. 
Er werd besloten om meer duidelijkheid en specialisme tot uitdrukking te brengen. 
En zo werd de B.V. omgezet in een moedermaatschappij met daaronder drie dochterbedrijven:  

• bv Aannemingsbedrijf, dat aktief is in grondverzet, wegenbouw, bestrating, riolering en sloopwerken.  

• bv Groenvoorzieningen, dat gespecialiseerd is op het gebied van aanleg en onderhoud van beplantingen, aanleg en onderhoud van sportvelden en recreatie.  

• binnen de bv Loonwerk en Verhuur werd vooral graslandverbetering, diepe grondbewerkingen en machineverhuur voor de wegenbouw sportvelden uitgevoerd.

Momenteel zijn ca. 160 medewerkers werkzaam binnen ons bedrijf.